Hermes DVS met gebogen hoofd van het veld

DOOR GERARD S. VERVER

Het was na het 3-1 verlies bij Neptunus/Schiebroek en de 0-4 nederlaag voor eigen publiek tegen Soccer Boys de derde zeperd. En dat terwijl CWO niet eens zoveel beter was, maar wel dankbaar gebruik maakte van de ruimte, die de Schiedammers hen na die hoopgevende start in ruime maten gaven. De zon scheen. Het was een heerlijke najaarsdag. Toch regende het: doelpunten. De sfeer in de Schiedamse kleedkamer was om te snijden. Trainer Gokhan Cayir stond de pers beduusd te woord. Koos zorgvuldig zijn woorden. Maar ging de realiteit niet uit de weg. “Je zegt het: droefenis en dat was het. We waren kansloos en zitten nu echt in de hoek war de klappen vallen. Dat doet pijn. Uiteraard, het kan gebeuren dat je een doelpunt tegen krijgt. In de vierde klas konden we dat wel recht zetten. In de derde klas wordt iedere fout, hoe klein ook, meteen afgestraft. En laat duidelijk zijn, dat ik me daarvoor als coach verantwoordelijk voel.” 

Nul uit drie doet pijn. En 7-1 verlies helemaal. Het zorgde voor een grafstemming. “We kunnen het wel”, weet Cayir. “Ik had ze vandaag op het hart gedrukt om na die twee nederlagen te laten zien, dat ze wel degelijk goed kunnen voetballen. Dat deden ze in die eerste twintig minuten ook. Maar vergeten dat overwicht in kansen en doelpunten te vertalen en zich te belonen. Daarna lukt het ook niet meer om afspraken na te komen. Belangrijk is, dat ze nu het vertrouwen uit vorig seizoen oppakken. Ze wilden kampioen worden en promoveren, zetten een geweldig seizen neer en bereikten de gestelde doelen. Dat ga je toch niet zomaar weer weggeven.”