Oud-Telstar-speler verruilde Amsterdam voor Boekarest: ‘Ik wil vooral genieten van leven’

Sport
Dominique Kivuvu met zijn dochters Josra en Zoë.
Dominique Kivuvu met zijn dochters Josra en Zoë. (Foto: aangeleverd)

NIEUW-WEST – Een terugkeer naar Nederland zit er voorlopig niet in voor Dominique Kivuvu (38). De oud-speler van onder andere Telstar, NEC, CFR Cluj en het Angolese voetbalelftal die opgroeide in Amsterdam Nieuw-West geniet momenteel volop van het leven in de Roemeense hoofdstad Boekarest.

Zijn dagen vult hij met wandelen, lekker eten, genieten van de cultuur en tussen de bedrijven door onderhandelt hij vanuit zijn appartement in het centrum op een van de bekendste en grootste aandelenbeurzen van de Verenigde Staten. “Ik probeer zo veel mogelijk van het leven te genieten. ”Ruim 3,5 jaar geleden speelde hij voor het laatst een voetbalwedstrijd in competitieverband. Missen doet hij het totaal niet. “Ik wil vooral leven, maar als voetballer was ik continu bezig met de sport. Je moet op tijd naar bed, letten op je voeding, trainen en zelfs op vakantie ben je niet helemaal vrij om te doen wat je wil. Ik heb nu veel meer tijd voor mijn familie, kan bij alle verjaardagen zijn, een goed boek lezen en wandelen. Vooral dat eerste vind ik ontzettend waardevol en belangrijk. Je kan wel zeggen dat ik familieman ben.”

Lens, Nouri en Nigel de Jong

Kivuvu groeide samen met zijn moeder, drie zussen en zijn broertje op in Geuzenveld. Als hij terugdenkt aan zijn jeugd denkt hij vooral aan voetbal en zijn hechte familie.

“We speelden elke dag op de pleintjes in de buurt. Ik heb met veel jongens gevoetbald die later ook zijn doorgebroken. Denk aan Nigel de Jong, Nouri, Gregory van der Wiel en Diego Biseswar.” Ook twee hele goede jeugdvrienden speelden later in het betaald voetbal. “Ik deed bijna alles samen met Jermaine Lens en Gregory Nelson. We zaten samen op de basisschool ‘t Koggeschip in Geuzenveld en daarna gingen we naar het Calandlyceum in Osdorp. Het zijn nog steeds hele goede vrienden van me.”

Snackbar De Smulhoek

Als de 38-jarige oud-profvoetballer in Nieuw-West komt, ziet hij dat er veel is veranderd. “De pleintjescultuur is helemaal weg. Als ik er langsrijd en ik zie niemand voetballen dan voelt het raar. De criminaliteit is in mijn ogen toegenomen, maar dat kan ook komen omdat ik nu ouder ben geworden. Als kind zie je minder gevaar dan als ouder”, legt hij uit. Wat hij het meeste mist uit het stadsdeel? “Mijn jeugdvrienden en als ik heel eerlijk ben snackbar De Smulhoek. Daar kom ik nog steeds graag voor een patatje oorlog met uitjes.”

Een tijdje daar wonen

Kivuvu woont nu ruim een jaar in Boekarest. “Toen ik bij CFR Cluj speelde kwam ik in mijn vrije tijd ook al vaak in de stad. Ik spreek Roemeens en ik vind Boekarest geweldig, dus ik dacht waarom ga ik daar niet een tijdje wonen.” Ondanks de grote afstand, ziet hij zijn familie nog vaak. “Mijn twee dochters Josra en Zoë wonen in Amsterdam bij hun moeder, maar als ze vakantie hebben komen ze altijd deze kant op en zelf ga ik regelmatig naar Nederland. In het begin vond ik het heel moeilijk, maar nu ben ik het gewend.”

Pleintjes van Nieuw-West

Hij kijkt met veel trots terug op zijn voetbalcarrière. “Ik heb veel meegemaakt en de droom die ik als kind had is in vervulling gegaan. Het hoogtepunt uit mijn loopbaan is toch wel de wedstrijd met CFR Cluj uit Roemenië tegen Bayern München in de Champions League. Toen ik vroeger voetbalde op de pleintjes in Nieuw-West droomden alle kinderen van het spelen op het allerhoogste podium. Uiteindelijk is het gelukt en dat voelt wel heel bijzonder.”

‘Hij zwaaide met een levende kip’

Ook bij het terugdenken aan zijn tijd bij het nationale team van Angola heeft Kivuvu nog warme herinneringen. “Mijn ouders komen er allebei vandaan en ik voelde een soort trots toen ik het tenue voor het eerst aantrok.” Zijn eerste interland tegen Senegal vergeet hij nooit meer. “Ik was redelijk zenuwachtig en ik had geen idee wat ik moest verwachten. Voor mijn oproep was ik nog nooit in het Angola geweest.” Dan denkt hij terug aan wat hij op de tribunes zag en begint zachtjes te lachen. “Voetbal leeft echt daar. Het is heel anders dan in Nederland. Ik herinner me een geschminkte man op de tribune en die had iets in zijn handen waarmee hij aan het zwaaien was.

Toen ik nog eens goed en keek, zag ik dat hij een levende kip had meegenomen naar het stadion. Daar was heel enthousiast mee aan het zwaaien. Ja, dat had ik daarvoor nog nooit gezien”, vertelt Kivuvu lachend.

Meer voetbal

Voorlopig blijft hij in Roemenië. “Ik geniet van het leven hier. Het eten is lekker, het is goedkoop en ik heb heel veel vrijheid.” In zijn vrije tijd kijkt hij graag nog naar wedstrijden van zijn oude clubs. “Ik kijk meer voetbal dan dat ik deed tijdens mijn carrière. Ik volg vooral Telstar en NEC met grote belangstelling. Ze doen het dit seizoen allebei ontzettend goed. Ik hoop dat Telstar in de Eredivisie blijft en ik zou het echt geweldig vinden als NEC volgend jaar in de Champions League uitkomt”, besluit Kivuvu.

Dominique op het schoolplein van de Montessori-basisschool waar hij anderhalf jaar voetbalmeester was.

Meer nieuws uit Beverwijk?

Ontvang de laatste updates per mail —

Volg ons op:

Heb je ook een nieuwtje? —

Deel dit bericht: