Haarlemse Eva (33) herdenkt verloren zoontje op Wereldlichtjesdag
HAARLEM - Op Wereldlichtjesdag worden wereldwijd kaarsjes gebrand ter nagedachtenis aan overleden kinderen. De Haarlemse Eva Assendelft (33) steekt een kaarsje op voor haar overleden zoontje Luca. Acht dagen na zijn geboorte overleed hij. “Op de momenten dat ik rouw en verdrietig ben, kan ik mij best wel eenzaam voelen.”
Door Merel Schut
In 2021 verwachten Eva en haar man Jolan hun eerste kindje. Na een voorspoedige zwangerschap komt de bevalling thuis op gang. Alles lijkt goed te gaan, maar als pasgeboren zoontje Luca op haar borst ligt, ziet Eva dat er iets mis is. De baby ziet blauw en is slap. Voor ze het weten, staat het huis vol met ambulancepersoneel en korte tijd later wordt Luca overgebracht naar het ziekenhuis. Ook Eva wordt met spoed naar het ziekenhuis gebracht omdat het niet goed met haar gaat.
Zuurstoftekort
Als Luca stabiel is, wordt hij overgebracht naar de NICU in het AMC. Eva: “Op de avond van zijn geboorte heeft de arts de situatie voor ons geschetst: Luca had zuurstoftekort tijdens de geboorte en er was nog niet te zien hoeveel schade dat had aangebracht. We zouden een zwaar gehandicapt kindje kunnen krijgen, of het zou met een sisser aflopen en dan zouden we later op een moeilijke start terugkijken. Elk uur dat het goed ging met Luca, was winst.”
Tussen hoop en vrees
Eva en haar man leven een week lang tussen hoop en vrees. Het blijft spannend met Luca’s gezondheid als hij ook nog een klaplong blijkt te hebben. “Maar eigenlijk ging het steeds een stukje beter. Het allermooiste wat we konden wensen gebeurde: we mochten Luca vasthouden en helpen met zijn verzorging. We hielden hoop. Het is bizar hoe snel je je aanpast van ‘naar geen vuiltje aan de lucht’ tot scenario’s als: ‘we kunnen wel verhuizen als blijkt dat Luca later moeite zal houden met bewegen, zodat we op de begane grond wonen’.”
Maar na een MRI-scan volgt een slechte uitslag. “We zaten in een kamer met een heleboel artsen, die zeiden: we hebben slecht nieuws, het is niet goed. We waren in shock: wat betekent dat? De artsen vertelden dat ze zouden gaan stoppen met de behandeling. Luca had door het zuurstoftekort zoveel schade opgelopen dat hij geen goed leven zou hebben. We bleven vragen of ze écht niks meer voor hem konden doen. Je zag niks aan Luca, hij was een schattige, roze baby. Natuurlijk lag hij aan heel veel slangetjes in de couveuse, maar verder was hij perfect. Toch zou Luca’s behandeling stoppen en de artsen vroegen wat ze nog voor ons konden doen. We hadden een wens: nog één nacht samen met Luca zijn. Dat kon. We hebben de hele nacht met Luca geknuffeld. Opa’s en oma’s en andere familieleden kwamen nog kennismaken met onze zoon én afscheid van hem nemen. Het was zo dubbel. Toch was het een hele liefdevolle nacht. We voelden zoveel trots en we hebben Luca overladen met kusjes. De volgende ochtend is hij in onze armen overleden.”
Vieren dat hij geleefd heeft
Eva en haar man nemen Luca mee naar huis en leggen hem in het bedje dat ze voor hem klaar hadden staan. Familie en vrienden komen langs. Daarna volgt een prachtig afscheid op de begraafplaats in Heemstede. “We zeiden tegen genodigden: ‘trek mooie kleren aan, we gaan vieren dat hij geleefd heeft’. Mijn man en ik hebben ons gevoel gevolgd voor de uitvaart: want wat ga je zeggen bij een afscheid van iemand wiens leven nog moest beginnen? Er kwamen super veel mensen, maar alsnog was het heel intiem. Ik heb voorgelezen, er is muziek gespeeld. Jolan sprak liefdevolle woorden over Luca. Tijdens de week in het ziekenhuis schreef Jolan updates voor familie en vrienden, dus veel mensen leefden met ons mee. Die openheid heeft ook geholpen na het afscheid; wij hoefden later niemand te vertellen dat Luca was overleden. Dat maakt het voor anderen ook makkelijker om iets over hem te vragen of zeggen en terug te denken aan die dag.”
Kaarsjes in de tuin
Dat Luca nog in veel harten zit, blijkt elk jaar op zijn geboorte- en sterfdag. “Toen wij uit het ziekenhuis kwamen, hadden de buren kaarsjes in onze tuin gezet. Er stonden wel honderden lichtjes. Vier jaar later doen buren dat nog steeds, er worden kaarsjes in tuinen gezet. De zonnebloem is voor ons het symbool voor Luca geworden, en nog steeds als mensen een zonnebloemetje zien of in huis hebben laten ze weten: ‘we hebben Luca in huis gehaald’. Het neemt het verdriet niet helemaal weg, want ik zou natuurlijk willen dat ik al die zonnebloemen en kaarsjes kon inruilen voor Luca’s aanwezigheid. Dat kan niet en dat blijft super pijnlijk.”
Rouw en eenzaamheid
Eva en haar man bespreken dat ze hun rouw allebei op hun eigen manier beleven. Waar Eva het liefst elke dag naar de begraafplaats gaat, zegt haar man op een gegeven moment dat hij er niet meer elke dag heen hoeft. “Dat was ook oké. Ik nam hem niet kwalijk hoe hij rouwde, en hij niet hoe ik rouw. Op de momenten dat ik rouw en verdrietig ben, kan ik mij best wel eenzaam voelen. Ik zie dat andere moeders die een kind verliezen, behoefte aan contact hebben. Dat je onder lotgenoten met weinig woorden begrijpt wat een ander zegt.”
Eva gaat online op zoek naar ervaringsverhalen van moeders. Zo komt ze in contact met Stichting Nooit Voorbij. De stichting organiseert avonden waarop ouders wat creatiefs met elkaar doen en ondertussen kunnen praten over hun kindjes. Ze besluit zich aan te sluiten bij de stichting en helpt bij de organisatie van activiteiten en boeklanceringen.
Ook schrijft ze haar verhaal op, dat nu onderdeel is van het nieuwe boek ‘Een liefdevol afscheid’. Dit wordt gelanceerd op begraafplaats Westerveld op Wereldlichtjesdag.
De liefde voor een kind
Na het verlies van Luca, is Eva opnieuw moeder geworden van een zoon en een dochter. “Als ik over Luca vertel, voelt het soms alsof ik een spreekbeurt geef, alsof het niet over mij gaat. Is dit ons overkomen? Is dit ons verhaal? Hoe kan ik hier nu blij zijn om de liefde die ik voor mijn kindjes voel, maar ook verdrietig omdat ik niet meer compleet zal zijn? Maar wat ik heb ontdekt, is dat de kracht van de liefde van een ouder voor een kind groter is dan ik had kunnen vermoeden.”
Wereldlichtjesdag op Westerveld
Wereldlichtjesdag vindt jaarlijks plaats op de tweede zondag in december; dit jaar is dat zondag 14 december. Op Westerveld in Driehuis wordt ook stilgestaan bij overleden kinderen. Om 19.00 is iedereen welkom om een kaarsje te branden. Aanmelden kan nog tot en met 10 december.
‘Een liefdevol afscheid’
Stichting Nooit Voorbij zal tijdens deze avond het boek ‘Een liefdevol afscheid’ lanceren. De verhalen van Eva en ruim 80 andere ouders die een kind verloren, zijn gebundeld in dit boek. De boeklancering zal worden begeleid door bijzondere optredens. Eva schreef ook mee aan het boek ‘Met jou zonder jou’ van Stichting Nooit Voorbij.
Dit bericht is ook gedeeld via ons WhatsApp-kanaal van Haarlem. Ook razendsnel het laatste nieuws in je app? Volg het Rodi-kanaal nu (anoniem) via deze link.
Meer nieuws uit Haarlem?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie