Camper Park The Hidden Valley eerste in de serie BeemSTERREN Wereldverhalen in de verborgen vallei .chapeau { } .KOP { }

Nieuws
Martine en Richard Knook voor de het toegangsbord van Camperpark The Hidden Valley.
Martine en Richard Knook voor de het toegangsbord van Camperpark The Hidden Valley. (Foto: )

Tot een paar jaar geleden liepen er de westernpaarden rond maar inmiddels heeft de Hidden Valley Ranch plaatsgemaakt voor Camper Park The Hidden Valley. Campers in plaats van paarden, maar verborgen ligt het nog steeds daar onderaan de Oostdijk in Zuidoostbeemster. Martine en Richard Knook vertellen over dit mooie nieuwe avontuur dat niet alleen voorkwam dat Richard alleen nog maar gras zou moeten maaien, maar ook zorgde dat de hele wereld, inclusief verhalen, bij hen langskomt. “Het is best bijzonder…”

“Er bleef toen we met de paarden waren gestopt best veel onderhoud over op deze lap grond”, zegt Richard. “Het land lag vooral leeg en ik was er erg mee bezig, want wat moet je ermee doen? Alleen maar grasmaaien is ook zo’n ding. Op een gegeven moment waren wij met een camper op pad in Giethoorn en raakten aan de praat met de eigenaar van de camping. Ik dacht meteen: dit past bij ons, dit gaan we doen.”

Start in zomer van 2024

En zo werd de vergunningsaanvraag ingediend, de hondenuitlaat werd verplaatst naar achter op het land, en op de overgebleven grond werden plekken gemaakt voor 21 campers, en 2 plekken voor grote campers. De paardenbak werd ingevuld met beplanting, een rondweg aangelegd, bomen geplant. Er kwam een toiletgebouw met douche, en verder alles wat een camper nodig heeft; het chemisch toilet kan er geleegd worden en er kan water worden getankt en geloosd. Zo ging het op 1 augustus 2024 van start.

“En het loopt eigenlijk al vanaf dag 1”, geeft Martine aan. En niet alleen in de zomermaanden. “We hebben het hele jaar door wel campers. Mensen voor familiebezoek, of voor het ziekenhuis of werk. Of ze gaan hier naar de sauna. Meestal hebben ze hun fiets mee en zijn ze flexibel. Al merken we ook dat de hype van campers zoals in en kort na corona er inmiddels wel af is, zeker nu met de wijziging in de wegenbelasting en de dure brandstof. Veel mensen schorsen de camper na een vakantie, en zullen hem dus niet zo snel meer pakken voor een weekendje. Maar we krijgen hier ook veel Duitsers, Fransen, Spanjaarden en Italianen; eigenlijk komen ze overal vandaan. Tot uit Zuid-Amerika en Australie aan toe. Zij toeren vaak langere tijd door Europa. Dan hoor je al die verhalen, dat is echt fantastisch.”

In feite runt Martine de zaak

Ze heeft er lol in. En dat terwijl ze er in eerste instantie helemaal niet zo’n zin in had; weer zo’n plan van haar echtgenoot. ‘Ik zei; je doet het zelf maar als je dit zo graag wil”, lacht ze. “Maar ja, ik ontdekte al snel dat het ontzettend leuk is om te doen.” En daar was Richard wel blij mee want met al het andere werk dat hij doet, van inrichten en bouwen tot onderhoud aan bomen en struiken, kon hij die inzet wel gebruiken. Nu runt Martine in feite de zaak en doet de boekhouding, en Richard doet, naast zijn baan, de rest.

Wat ze wel samen doen is regelmatig de gezelligheid opzoeken op het terrein. Richard: “We hebben een vuurkorf aangelegd, en daar zitten we veel. Dan gaan we de gasten langs om ze uit te nodigen, zo van neem een stoel en je eigen borrel mee en schuif gezellig aan. Dan zit je daar met alle verhalen, van al die nationaliteiten, dat is geweldig en bijzonder. Soms hang je echt aan hun lippen. Dat is wel het leukste hiervan. Je gaat iets aan met wildvreemden. Soms pakt iemand een mondharmonica erbij, een ander een gitaar.” Martine vult aan: “We hebben ook drie keer een groep Italianen gehad, die komen hier met 11 campers tegelijk naar beneden rijden. Dat is echt hilarisch. De eerste keer weet je niet wat je ziet. Als je bij hen gaat zitten kom je er nooit meer vandaan, dat is hapje op zelfgemaakt hapje, en een en al gastvrijheid…”

Terugtrekken in eigen woning

En als ze moe zijn kunnen ze zich makkelijk terugtrekken in hun eigen woning in de luwte van het terrein. “Dan merk je eigenlijk niets van de campers. Bovendien doen zij allemaal hun eigen ding. ‘s Avonds rijden we vaak een rondje, gewoon even vragen waar ze zijn geweest die dag. FF buurten. Dat vinden ze leuk, maakt het persoonlijker. De meesten komen hier meestal maar 1 of 2 nachten en dan gaan ze weer. Maar ze komen wel vaak terug.”

Klaar zijn ze nog niet, plannen genoeg. Het bewust Amerikaanse sfeertje, zoals de door Richard zelf gemaakt huifkarren voor de toiletdeuren, en de karrewielen overal op het terrein, willen ze nog meer gaan aandikken. Ook staat er nog een gemeenschappelijke ruimte op de rol waar mensen die bijvoorbeeld in een klein volkswagenbusje komen toch binnen kunnen zitten als het wat minder weer is. En er komen nog twee douches bij. Het is nu soms even wachten op de douche. “Maar dan zet ik stoeltjes buiten en roep; het badhuis is geopend!”

Zo gaat dat op de camping, iedereen is relaxed. Daarom helpt Martine ze graag met leuke routetips, en andere info om hun verblijf zo makkelijk en leuk mogelijk te maken. “Ik ben nog een beetje aan het uitzoeken hoe we dat het beste kunnen doen, onder andere met info van VISIT Beemster.”

Soms missen ze de paarden nog wel “we zijn er dan ook 26 jaar mee bezig geweest. Maar we missen niet het werk dat we eraan hadden. Nu is er meer rust.” En toch: ‘en ook daar moeten we nog steeds een beetje aan wennen.”

Meest gelezen


Lees nu de laatste editie van de digitale krant