Jo&Co: de eetkamer van Purmerend

Mooie woorden die je terug kunt lezen op de website van Jo&Co. Maar worden die mooie woorden ook daadwerkelijk waargemaakt? Daarover en over andere zaken sprak Regio Zaken met de eigenaar van Jo&Co die - misschien opmerkelijk - Joep heet.

De historie

Joep van Rooijen (1994 is sinds april 2025 de eigenaar van Jo&Co. De historie van deze bekende eettent op de Koemarkt gaat evenwel veel verder terug. Een kleine dertig jaar geleden startte Marco Schreutelkamp het eetcafé Jo&Co, genoemd naar zijn ouders Joop en Corrie. Na verloop van tijd besloot Schreutelkamp om een samenwerking aan te gaan met Jeroen de Wolf en weer wat jaartjes later nam De Wolf de zaak over. Jeroen de Wolf was in die tijd ook al de uitbater van het grand café De Purmaryn.

Joep van Rooijen werkte al als 15-jarige in het grand café en ontpopte zich aldaar als een echt horecatalent. Tijdens de coronacrisis (de Purmaryn moest dicht) assisteerde hij bij Jo&Co. Afhaal- en bezorgmaaltijden hielpen Jo&Co door die crisis heen. Jeroen heeft mij de fijne kneepjes van het vak geleerd en mij vooral ook de kans en het vertrouwen gegeven om mezelf als ondernemer te ontwikkelen. Ook na de overname hebben we nog steeds goed contact.

Het ‘schaken op twee borden’ werd na verloop van tijd iets te veel van het goede voor Jeroen de Wolf. Op de vraag aan bedrijfsleider Joep van Rooijen om de zaak over te nemen, hoefde laatstgenoemde niet heel lang na te denken. Een eigen zaak, een droom ging in vervulling. Trouwens, tot op de dag van vandaag is er nog regelmatig contact en overleg tussen De Wolf en Van Rooijen. Het is – aldus Joep – fijn om van tijd tot tijd met zo’n ervaren horecarot te kunnen sparren.

Opleiding

Je begon al op jonge leeftijd een eigen zaak. Heb je daartoe ook de juiste opleiding gevolgd? Joep: “Ja en nee. Ik heb geen horecaopleiding achter de rug, behalve dan de scholing in de praktijk. Op HBO-niveau volgde ik echter de opleiding Maatschappelijk werk en dienstverlening. Weliswaar heb ik die opleiding niet afgemaakt, maar het leverde mij wel voldoende bagage op om de stap naar een eigen zaak te zetten. Sterker nog, ik beschouw het als een voordeel dat ik in plaats van een specifieke horecaopleiding, een brede opleiding heb gevolgd. Vandaag de dag is er immers meer nodig voor het runnen van een horecazaak. Vooralsnog beschouw ik die brede oriëntatie als een pluspunt en dat doet mij wellicht ook onderscheiden van collega-ondernemers.”

Verandering

Is het bekende spreekwoord ‘Verandering van spijs doet eten’ van toepassing sinds Van Rooijen de scepter zwaait? Ofwel, is er sinds jouw komst veel veranderd bij Jo&Co? “Juist niet”, aldus Van Rooijen. “Aan de voorkant heb ik bewust niet veel veranderd; het vertrouwde Jo&Co-gevoel wilde ik juist behouden. Achter de schermen is er wél behoorlijk wat veranderd in bepaalde processen. Vooral mooi om te benoemen dat alle koks zijn gebleven en vrijwel allemaal al jarenlang bij Jo&Co werken. Zij bewaken echt een stuk van het Jo&Co-DNA en zorgen voor continuïteit.. Daarnaast zou ik Margriet graag noemen. Zij is vrij snel na de overname teruggekomen, heeft inmiddels meer dan twintig jaar Jo&Co-ervaring en brengt aan de voorkant veel ervaring, rust en een fijne sparringpartner voor mij.”

“De menukaart is evenmin ingrijpend veranderd. ‘Wereldberoemd’ is onze carpaccio. Er zijn veel trouwe gasten die alleen al voor onze carpaccio komen. Ook onze saté en spareribs zijn succesnummers. Wij zijn echt een eetcafé of nog beter: ik beschouw ons als een eetcafé plus.” Kenmerkend zijn de laagdrempeligheid, de huiselijke inrichting en de ongedwongen sfeer. Alle 28 medewerkers zijn er op getraind om die sfeer, die gastvrijheid uit te stralen. En ik weet dat onze gasten dat waarderen.”

Veel gasten van Jo&Co zijn dan ook aan te merken als vaste bezoekers. Zij rekenen op de bekende en constante kwaliteit. Wisselende personeelsbezettingen (die nu eenmaal onvermijdelijk zijn in een zaak die 7 dagen per week open is) mogen niet van invloed zijn op de kwaliteit en de receptuur. Veel van de werkprocessen zijn gestandaardiseerd, de opmaak van de gerechten moet in beginsel altijd hetzelfde zijn. De regelmatig terugkerende bezoeker wil immers weten wat hij of zij kan verwachten.

Tekst gaat verder onder de foto

Samenwerking met het onderwijs beschouwt Van Rooijen als een vanzelfsprekendheid. Je hebt feitelijk de morele plicht om jonge mensen de kans te bieden om een loopbaan in de horeca na te streven. Om die reden zijn er bij Jo&Co altijd wel student-stagiaires van bijvoorbeeld het Tallandcollege te vinden. Joep van Rooijen is leermeester en Jo&Co is een gekwalificeerd Leerbedrijf.

Is het mogelijk om de zaak te huren voor een besloten feestje? “Nee, luidt het antwoord, althans niet in de avonduren.” Joep wil zijn vaste gasten niet teleurstellen. Zou hij de zaak voor besloten feestjes beschikbaar stellen, dan is de kans groot, heel groot dat de trouwe vaste gasten voor een dichte deur staan. “Dat wil ik hoe dan ook vermijden”, aldus Van Rooijen.

Maar voor gezelschappen die bijvoorbeeld de 80-jarige verjaardag van opa willen vieren met een uitgebreide lunch voor pakweg 20 personen, ja daar zeggen ze bij Jo&Co geen nee tegen. “Kleine nuance: overdag zijn we hierin wat flexibeler. We hebben de zaak al een aantal keer besloten verhuurd voor een feest of bijeenkomst. Voorwaarde is dan wel dat het om een groep van minimaal ongeveer 40 personen gaat en dat we voor het diner weer gewoon open kunnen voor onze reguliere gasten.”

Terras tegen de gevel

Niet vergeten mag worden dat Jo&Co ook een terras heeft. Tegen de gevel van de horecazaak staan de tafels en stoelen het hele jaar door buiten, en het terras op het plein blijft beperkt tot het zomerseizoen. Dat veel collega-ondernemers ervoor hebben gekozen om de terrassen op het plein te overkappen en als het ware dicht te timmeren, begrijpt Joep wel, maar tegelijkertijd vindt hij het jammer. Het gaat immers ten koste van het open karakter van het plein.

Doorgaan op de vertrouwde voet

Tenslotte: wat is de ambitie van deze 31-jarige ondernemer? “Ik wil in de allereerste plaats dat de zaak een succes blijft. Doorgaan dus op de vertrouwde voet. Tegelijkertijd probeer ik mijn medewerkers op een zodanig niveau te brengen dat ik met een gerust hart zo nu en dan de zaak aan hen kan toevertrouwen. Leidinggeven is vertrouwen geven, hebben en krijgen. Delegeren en loslaten zijn een kunst. Heb ik die eigenschappen goed onder de knie, dan hoop ik in de toekomst meerdere zaken te kunnen openen.”

Kortom, het ontbreekt Joep van Rooijen bepaald niet aan ambitie.