Als jonge meisjes waren wij diep onder de indruk wanneer onze moeder vertelde over de heldendaden van haar vader, onze opa Sjef, in het Schagense verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zo rond 4 en 5 mei kwamen de herinneringen naar boven en die werden gedeeld. Elk jaar weer, tot op de dag van vandaag.
Onze opa was een geboren Belg en tijdens het droogleggen van de Wieringermeer naar Nederland gekomen om te werken. Hij werd verliefd op het meisje dat de koffie serveerde aan de harde werkers; Trijntje uit Kolhorn.
Opa vocht mee
Ze trouwden, kregen kinderen en settelden zich aan de Nes in Schagen. En toen brak de oorlog uit. Opa vocht mee. In het verzet. Hij hielp daar waar hij kon, maar deed er vooral alles aan om zijn gezin te beschermen.
Spanningen in huis
Onze moeder is geboren in de oorlog en kan van die specifieke jaren niets terughalen. De verhalen werden haar verteld door haar zus, die de oorlog wel bewust meemaakte. Toch heeft ze herinneringen. Aan de spanningen in huis die er elk jaar weer waren, zo begin mei. Haar vader was in zichzelf gekeerd en wat er ook gebeurde, het hele gezin ging op vier mei in zondagse kleren naar het monument aan het einde van de Nieuwe Laagzijde voor twee minuten stilte.
‘Het besef dat wij leven in vrijheid’
Anno 2026 zijn de scholen rond 4 en 5 mei dicht in verband met de meivakantie. Aandacht die zo belangrijke dagen van 4 en 5 mei komen daarmee een beetje in de vergetelheid. De basisscholen zijn druk met de koningsspelen en op de middelbare school zijn er de examenstunts en laatste toetsen. Niks mis mee, maar voor ons gevoel krijgt de jeugd op deze manier minder mee van de verschrikkingen van een oorlog. Het besef dat wij leven in vrijheid. Dat we mogen zijn wie we willen zijn.
Op dit moment zijn er meerdere oorlogen in de wereld gaande. We kunnen het ons niet voorstellen dat de geschiedenis zich in zekere zin blijft herhalen. De oorlog blijft nog steeds bestaan.
In navolging van onze lieve, heldhaftige opa Sjef en al die anderen van toen, maar ook van nu, waren wij op 4 mei om 20 uur twee minuten stil. Net als altijd. Onze moeder en onze tante hebben het ons meegegeven. Wij geven het op onze beurt onze kinderen weer mee. Met de bijbehorende verhalen. De twee minuten stilte op 4 mei nemen we in acht. Opdat we niet vergeten. Opdat we nooit vergeten.
Meer nieuws uit Schagen?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie