Rake Column | Tijdelijk dagboek van een examenmoeder #7: Gewoon goed concentraten

Column
Marjolein.
Marjolein. (Foto: aangeleverd)
Sanne de Weger

SCHAGEN – De eindexamens zijn begonnen. En dus breekt voor veel gezinnen een spannende periode aan. In haar tijdelijke online dagboek schrijft Marjolein Deutekom openhartig, herkenbaar en met humor over het leven als examenmoeder. Vandaag: dag zeven.

Wie onze eindexamenkandidaat een beetje kent, weet: het is een man van veel woorden. Altijd een praatje, nooit zonder gespreksstof. Het zat er al vroeg in; op de crèche was hij een bezienswaardigheid. Met anderhalf sprak hij in volzinnen. Gingen zijn ogen ’s ochtends open, dan stroomden de woorden eruit. Pas als hij zijn ogen sloot, hield het op. Zestien jaar later is daar niets aan veranderd.

‘Wat gezellig, die is vast goed in talen’, hoor ik je denken. Dat dacht ik ook. Niets is minder waar. Althans, de eerste drie jaar van de middelbare school blonk hij uit in Frans en gingen Nederlands en Engels prima. De afgelopen drie jaar is het hangen en wurgen.

De talenknobbelomslag

Tijdens het voorbereiden op het examen Engels nam ik deze ‘talenknobbelomslag’ eens met hem door. Zijn scherpe analyse? Die onvoldoende voor Frans is onze schuld. Hij wilde namelijk Duits, Frans moest van ons. Dat hij destijds een dikke acht voor Frans stond en een magere zeven voor Duits, deed er voor het gemak even niet toe.

Afijn, Frans is pas volgende week. Terug naar Engels. “Hoe zitten we erin?” app ik vanaf mijn werk. “Goed, net als altijd” luidt het antwoord. “Het is eigenlijk heel simpel. Je moet je gewoon goed concentreren. Dat heb ik bij de laatste toets Engels gedaan en toen had ik een voldoende. Dus dat moet ik nu weer doen.”

Het zijn meer woorden dan zijn laatste dertig appjes bij elkaar, dus dat is winst. Hoezo heb je dat alleen bij de laatste toets gedaan en niet bij al die andere? wil ik terugsturen. Ik doe het niet. “Thas’s the spirit my love. Smiley spierbal. Smiley boks” app ik. Met een diepe zucht en rollende ogen achter mijn bureau.

‘Tuurlijk. Gewoon doen.’

Na afloop komt hij met een verhit hoofd binnen. “Lukte het ‘concentraten’?” is mijn vraag. “Tuurlijk. Gewoon doen” is de reactie alsof hij het wiel net persoonlijk heeft uitgevonden.

“Zal ik het gaan nakijken mam? Weet eigenlijk niet of ik het durf. Zo goed ging het nu ook weer niet. Heb de antwoorden wel meegenomen…” Oei, en daar vraag hij mij wat. Ik weet dat ik het wel deed. Onze antwoorden stonden (in de boomertijd) pas uren later op teletekst. Nu zijn ze overal online te vinden. Ook als je ze niet wilt zien, kom je ze tegen. Zo bleek afgelopen week bij Nederlands.

Hij deed het. Het viel tegen. Nu maar hopen dat dit de laatste twee examens niet beïnvloedt.

Six down, twee te gaan.

Meer nieuws uit Schagen?

Ontvang de laatste updates per mail —

Volg ons op:

Heb je ook een nieuwtje? —

Deel dit bericht: