Met goede stadsprogrammering wordt Schiedam compleet

Door Kor Kegel

De laatste tijd is er vanuit de stad en ook vanuit de politiek veel kritiek op de gemeente. Organisaties dreigen dakloos te raken en de gemeente steekt te weinig de helpende hand toe. Vrijwilligers van kleine organisaties zijn onevenredig veel tijd kwijt aan verantwoording afleggen over de subsidiebesteding. Stichting J&S, die in de Gorzen jongeren en ouderen verbindt, weigert zelfs om die reden nog subsidie aan te vragen.

Namens het college van burgemeester en wethouders van Schiedam wil Cemil Kahramanoglu daar wel op reageren. “Het mag natuurlijk niet de bedoeling zijn dat nuttige initiatieven om die reden wegvallen. Als er een gat ontstaat in de behoeftes van een wijk, gaan we in gesprek. Op korte termijn kan ik het probleem van J&S niet verhelpen, maar we nemen het wel mee in de evaluatie van het subsidiebeleid. Het nieuwe college van B & W heeft vermindering van de regeldruk in het akkoord opgenomen”, zegt wethouder Kahramanoglu.

Cement

Maatschappelijke activiteiten vindt hij het cement van de samenleving. Opbouwende initiatieven zijn de hoeksteen van een gezonde stad. Hij wil nagaan hoe verantwoording afleggen over subsidiebesteding simpeler kan worden.

“Waarom verstrekken we subsidies? Omdat ze passen in het beleid van de gemeenteraad. Denk aan gezellige buurtfeesten, maar ook onderwijsvoorzieningen en kunst en cultuur worden met subsidies mogelijk gemaakt. Je kunt er als gemeente ook voor kiezen om activiteiten in te kopen, maar we vinden het belangrijk dat Schiedamse organisaties zelf invulling kunnen geven aan de uitvoering. De gemeente Schiedam verstrekt op jaarbasis zo’n 600 subsidies. Daar ben ik blij mee. Er gaat 35 miljoen euro mee gemoeid en dat is 8 procent van de gemeentebegroting. Daar hoort controle bij. Na een wijkfeestje kun je volstaan met de bonnetjes. Grote organisaties hebben een accountantsverklaring nodig. Kleinere organisaties hebben vaak voldoende aan een eenvoudige accountantscontrole. Alle subsidieaanvragers weten van tevoren hoe ze de besteding moeten verantwoorden. Maar als het eenvoudiger kan… dat gaan we onderzoeken.”

Totaalbeeld

De wethouder, met een portefeuille die reikt van de haven en bedrijventerreinen tot aan onderwijs en welzijn, is in het college ook eerstverantwoordelijk voor stadsprogrammering. Daarbij komt het erop neer dat Schiedam een totaalbeeld krijgt van de noodzakelijke ontwikkelingen.

Wethouder Kahramanoglu: “We gaan breed in de stad kijken welke behoeftes er zijn aan huisvesting van organisaties en om hoeveel vierkante meter het gaat en waar we er gemeentelijk vastgoed voor kunnen inzetten. Wat hebben we al en wat hebben we nog nodig? Geregeld helpen we organisaties aan tijdelijke huisvesting en vaak tegen gunstige voorwaarden. Gedurende die periode kunnen de betrokken organisaties een buffer opbouwen. Ze hebben dan gelegenheid om een definitieve oplossing te zoeken, wetend dat de gemeente niet in staat is om alle organisaties onderdak te verschaffen.”

“Maar inderdaad, de uitkomst kan zijn dat we meer maatschappelijk vastgoed moeten realiseren. Als we aan de voorkant kijken wat er nodig is, aan woningbouw, aan voorzieningen, aan scholen! – dan kunnen we daar beter op sturen.”

De wethouder heeft een schone taak: “We zitten met 82.000 inwoners op een kleine postzegel. De stad groeit, maar die postzegel wordt niet groter. In het coalitieakkoord staat dat we met bouwplannen voor Schieveste en de Glasfabriek toegaan naar 90.000 inwoners. Dan moeten wel de voorzieningen mee groeien. We willen meer groen, meer parkeerplaatsen, meer spelen. Alles op die kleine postzegel. Een goede stadsprogrammering moet toch een complete stad mogelijk maken.”