Jongerencolumn: Hey leuke lezer!

We gaan het namelijk hebben over bijbaantjes. Ik heb namelijk sinds anderhalve maand een krantenwijk; ik bezorg deze krant. Het mooie is dat deze wijk mijn eigen huis bevat, dus dat is echt ideaal. Elke woensdagmiddag ga ik op pad om 200 kranten in de brievenbussen te doen. Ik ben dus de bezorger van mijn eigen column! Het salaris is eigenlijk een aanvulling op mijn zakgeld. Mijn ouders verhogen elk jaar mijn zakgeld en volgen altijd het gemiddelde. Ik hoor van klasgenoten dat ze bijvoorbeeld € 10 per week zakgeld krijgen, maar zoveel krijg ik helaas niet. In Nederland zijn er zo’n 200.000 kinderen van 13 jaar, waarvan er 30 procent een bijbaantje heeft. Meestal zijn dit baantjes zoals folders bezorgen, oppassen of vakkenvullen. Het eerste loon voelt wel bijzonder. Ineens kijk ik heel anders naar geld dat ik zelf heb verdiend. En eerlijk is eerlijk: iets kopen van je eigen verdiende geld voelt toch net iets leuker. Misschien hoort bij een eerste bijbaantje ook gewoon klagen over hoe moe je bent. Ik merk dat veel klasgenoten ook al bezig zijn met geld verdienen. Ik ben toch wel heel blij met mijn bijbaantje. Na een lange schooldag kom ik thuis, en moet ik alsnog aan de bak. Vooralsnog doe ik dat nog met heel veel plezier. Als ik daarna eindelijk op de bank mag ploffen, voelt dat als vakantie! Of je nou rijk wordt van folders bezorgen? Waarschijnlijk niet. Maar je leert er wel iets van dat meer waard is dan geld.

En we eindigen zoals altijd met een raadsel, dit keer in het thema van bijbaantjes: Ik ben klein per uur, maar groot aan het einde van de maand. Wat ben ik? Het antwoord krijgt u de volgende keer!

door Matea