Column: Rijswijk van twee kanten - Gadegeslagen

Beste Frans,

Ik herkende haar op afstand, zag direct dat zij het was. Daarmee houdt de vergelijking met dat liedje van het Goede Doel wel op, want ze was niet bepaald mijn stille liefde. Integendeel. Het was de enige vrouw in mijn leven die mij ooit in het gezicht heeft geslagen… Het moet nu dertig jaar geleden zijn geweest. Mijn zus speelde in een amateurtoneelclubje en ik deed als 15-jarige de PR. Op de avond van de voorstelling stond ik met mijn zus te praten, toen deze dame iets te dicht in mijn aura ging staan. Ze was toen een jaar of 25 en hoe vrouwonvriendelijk het ook is, voor dit verhaal is het noodzakelijk te vermelden dat deze dame was gezegend met, wat mijn grootmoeder zou noemen, een “rijke natuur”. En ik ben dol op natuur, maar ik verkies het Limburgs heuvellandschap boven de Zwitserse Alpen. Toen de bergtoppen naar mijn smaak te lang tegen mijn rug prikten, draaide ik mij met een Youp van het Hek achtige bravoure om en dreigde: “Stap naar achter, of ik knijp erin.” Zij liet zich echter niet uit het veld slaan en sprak gedecideerd: “Dat doe jij niet!” En zoiets moet je nooit tegen een puber van 15 zeggen. Dertig jaar later zat ze daar ineens, naast me op de stoel in de schouwburg. Ze gaf geen enkele blijk van herkenning en ik voelde ook geen behoefte onze vorige ontmoeting op te rakelen. Wel vroeg ik me ineens af: ben jij ooit door een vrouw geslagen?

Met nagloeiende groet, Marc

Natuurlijk ben ik nog nooit door een vrouw geslagen, beste Marc. Daar was en is tot op de dag van vandaag ook geen reden toe.

Voor veel vrouwen blijf ik nog altijd het liefste jongetje uit de klas. And you better believe that! Misschien dat een paar lezers van deze krant ons maar al te graag een paar rake tikken hadden willen geven na die beruchte column die we vorig jaar juni schreven naar aanleiding van het optreden van Ingrid Coenradie bij Ton’s Muziekcafé. Maar dat lijkt nu aardig overgewaaid. Waarschijnlijk is hen de satire hiervan door anderen inmiddels goed uitgelegd.

Dat neemt niet weg dat ik begrip heb voor jouw situatie van destijds, maar zelf waarschijnlijk wel stilletjes de pleiterik had gemaakt. Ach, wellicht zag ze jou toentertijd gewoon zitten. Jij weet ook dat het niet alleen mannen zijn die op jongere vrouwen vallen, ook de ‘ladies’ raken veelvuldig gecharmeerd van jonge, nog onbedorven ‘lads’. En terecht. Wat wij kunnen, doen zij tien keer beter! Daarbij was jij, denk ik, in je jonge jaren beslist een prooi voor de oudere dame. Ik heb je jeugdfoto’s namelijk gezien, en die liegen er niet om. Afijn, ik kan hier een lange lijst gaan opnoemen van vrouwen met jongere minnaars (ze noemen zichzelf maar al te graag cougars!!) en dan begin ik met Joan Collins en eindig ik Patricia Paay. Die daartussenin mag je dan zelf invullen.

Tot slot ben ik wel bijzonder nieuwsgierig naar die bewuste dame van vroeger die jij onlangs spotte. Is die legendarische uitdrukking van jouw grootmoeder nog steeds bij haar van toepassing?

Beste groet, Frans