Op de pijp met... Patricia Franke

Tekst: Esdor van Elten / Foto’s: Ton van Zeijl

Patricia Franke (69) is graag bezig en besloot drie jaar na haar pensionering om weer aan het werk te gaan. En dat terwijl ze zich niet hoeft te vervelen: als voorzitter van én enthousiast zangeres bij Koor 4Fun heeft ze genoeg om handen. “Wennen aan Westland? Dat wil je niet weten!” Patricia is getrouwd met Hans en woont in Naaldwijk. Samen hebben ze twee kinderen en vier kleinkinderen.

Waar kom je vandaan? 

Ik ben een Van der Velde uit Den Haag. Van ‘t zand, zoals ze dat daar zeggen. Mijn opa is ooit uit Wassenaar naar Den Haag gekomen om daar een melkbedrijf te beginnen. Maar er bleek veel meer behoefte aan transport, dus dat ging hij doen. Uiteindelijk werd dat het eerste en dus oudste verhuisbedrijf van Den Haag, dat later door mijn vader, en na diens jonge overlijden, door mijn broer is overgenomen. Zelf ben ik de jongste uit een familie van vijf. Ik heb nog 1 zus en drie broers.

Wat wilde je zelf graag worden? 

Dat werd vroeger niet gevraagd. Ik ging na de lagere school na de mulo, die toen mavo werd. Maar nog voordat ik een diploma had kon ik al aan het werk bij de Algemene Bank Nederland. Op een klein kantoor aan de Hoytemastraat in Benoordenhout. Daar kwamen veel Fransen aan de balie, omdat er verschillende Franse bedrijven in de buurt zaten, dus zo kon ik mijn schoolfrans goed oefenen.

Hoe ben je in het Westland beland?

Door mijn man Hans. Hij is een echte Westlander en je krijgt hem voor geen geld hier vandaan. Ik ontmoette hem op mijn vijftiende bij Fatima, de soos onder de kerk, en we kregen verkering. Twee jaar later zocht zijn opa, die een rijtje huizen hier aan de Geestweg had, naar familieleden van ‘huwbare leeftijd’, aan wie hij die kon verhuren. Zijn oog viel op Hans, die op dat moment 22 was. Dat wilden we wel natuurlijk, maar ja, ik was nog geen achttien, en dan kreeg je geen woonvergunning. Dus hebben we speciaal toestemming gevraagd om te mogen trouwen.

Da’s een eind van Benoordenhout… 

Ik heb nog wel geprobeerd of ik kon pendelen, maar dat werd niks, dus heb ik uiteindelijk mijn baan opgezegd en ik ben een tijd thuis gebleven voor de kinderen. . Toen de jongste van ons anderhalf werd ben ik weer gaan werken: administratief medewerker in De Naaldhorst. Daarna in Den Haag bij Sammersbrug. Dat was echt een schok: zo’n groot huis; 380 bewoners met dementie. Vanuit de administratie ben ik assistent facilitair medewerker geworden. Dat werk deed Hans ook, dus ik kon mooi met hem sparren. Na Sammersbrug heb ik nog bij verschillende andere bedrijven gewerkt voor ik uiteindelijk bij Middin terecht kwam. Daar heb ik nog 11 jaar gewerkt. Drie jaar geleden, midden in coronatijd, ben ik met pensioen gegaan, maar ik vond het niks. Ik hoorde om me heen dat wel meer mensen doorgaan na hun pensionering, dus ik heb me aangemeld bij een uitzendbureau voor 65-plussers. Nu werk ik bij de frontoffice en receptie van Syngenta voor vijf uur per week en op oproepbasis. Heerlijk.

Kon je wennen in Westland? 

Dat wil je niet weten! Toen ik hier kwam was ik die ‘Haagse met die hotpants’. Dat kon toch niet als getrouwde vrouw. Er werd echt naar je gekeken en iedereen weet alles van je, want ons kent ons. Daar loop ik soms nog wel eens tegenaan. Ook van die typische gewoontes als elke zondag koffiedrinken bij je schoonouders. Dat was ook wennen. Zijn moeder vond indertijd dat ik in het kader van ‘inburgeren’ ook wel eens een keer mee mocht kijken op de kwekerij. Stond ik ineens anjers te pluizen. Leerzaam hoor, maar ik ben bijzonder dankbaar dat Hans niet in de tuin zit. Maar inmiddels ben ik wel helemaal verwestlandst. Ik ging bij Westlandia handballen. Zelfs nog een paar jaar in het eerste. En ik ging in de ouderraad van school. Zo leer je makkelijk veel mensen kennen. Zo komt van het een het ander.

Zoals het koor… 

Dat kwam later. Koor 4Fun is in 2013 opgericht en we vieren dit jaar dus het tienjarig jubileum. Ik kwam er in april 2013 bij en was het laatste lid voordat we een ledenstop moesten afkondigen. Zo veel animo was ervoor. We hebben jarenlang een wachtlijst gehad. Door corona is die een beetje leeggelopen. Momenteel hebben we zo’n 80 leden, zo in de leeftijd van 60 tot ons oudste lid: 80.

Wat zingen jullie? 

De zogenaamde ‘evergreens’ die je op NPO 5 kunt horen: nummers die iedereen kent. Engels en Nederlands. Van John Denver tot ABBA, van Guus Meeuwis tot nummers als ‘iedereen is van de wereld’.

Popkoor, dat klinkt ook best swingend… 

Nou ja, bij sommige mensen, vooral mannen, swingt het wat minder. Maar daar werken we aan. Ons koorlid Lucie houdt zich bezig met kleding, presentatie en dus ook beweging, en dat doet ze heel goed. We hadden de afgelopen drie jaar ook een geweldige dirigente: Julie Hasfjord. Helaas nemen we in december afscheid van haar omdat zij teruggaat naar Noorwegen. Dus als je nog een goede dirigent weet…

Treden jullie vaak op? 

Twaalf tot veertien keer per jaar. Zoals voor Vitis Welzijn op diverse locaties. Maar op 5 januari zingen we bijvoorbeeld ook bj de nieuwjaarsreceptie van de Gemeente Westland in De Naald. Dan zingen we het Westlandse lied ‘Jij past bij mij’. Een bijzonder optreden is ieder jaar weer het Varend Corso. Dan varen we drie dagen mee op een boot die beschikbaar gesteld is door Piet Zwinkels en die we zelf onder leiding van arrangeur én koorlid Margo Barendse opsieren. Heel Westlands: de mannen houden zich bezig met boot en techniek, de vrouwen steken de bloemen.

Da’s een flinke uitdaging, drie dagen zingen… 

iedereen kan intekenen wanneer hij of zij mee wil. Dus je bent niet per se drie dagen bezig. Verder zingen we met een band mee, dus je kunt ook even stil zijn af en toe. Het blijft inspannend: na dat weekend ben je kapot. Maar het is wel heel leuk. Het toefje op de taart.

En de muziek? 

Halen we ook van een band. Live muziek zou leuk zijn maar muzikanten zijn moeilijk te vinden en dat loopt dan ook in de papieren qua kosten.

En daar hou jij als bestuurslid natuurlijk oog op… 

Ik ben inmiddels alweer vier jaar voorzitter en daarvoor was ik penningmeester. Een belangrijke taak want je moet als koor een goeie spaarpot hebben. We krijgen inkomsten uit contributie en optredens. Dat geld wordt besteed aan de vaste kosten zoals de repetitieruimte en de salariskosten voor de dirigent en overige terugkerende kosten. Dit jaar hebben we ook een nieuwe muziekinstallatie aangeschaft. Als voorzitter doe je van alles. Je coördineert, regelt de inschrijflijsten, maakt afspraken voor de optredens. Die moeten een beetje mooi verdeeld zijn over het jaar. Je onderhoudt dus ook de externe contacten en soms komen er andere dingen bij. Zo werken we dit jaar mee aan ‘Doneer Westland’. Daar gaan koorleden helpen bij het maken en uitdelen van kerstpakketten. En zo ben je altijd bezig.

Dat vind jij niet erg… 

Nee. Ik vind het heerlijk. Voor mij geen geraniums hoor. Het is gewoon heel gezellig. En muziek is heel ontspannend. Kijk, je moet als popkoor weten waar je staat. We nemen de muziek zeker serieus maar we gaan niet voor het hoogst haalbare. We gaan voor de fun. 4Fun!

Stel, er is een dirigent die dit leest… 

Dan kan die altijd contact met mij opnemen. Op onze site www.koor4fun.nl vind je alle contactgegevens. Ik reageer meestal dezelfde dag nog. We zoeken ook jongere leden. Dat kunnen in ons geval vijftigers zijn. Want ook bij ons geldt: de jeugd heeft de toekomst!

Wil jij ook Op de Pijp of ken je iemand met een mooi verhaal? Mail dan naar redactie.westland@rodi.nl.