Jubileum Spijkerman: Frank: van helpen met uitsmijters bakken tot chef-kok

Video | Restaurant Spijkerman bestaat 40 jaar: ‘Dit is altijd al mijn droom geweest’

“Op mijn achtste stond ik al achter de bakplaat,” vertelt Frank lachend. “Ik hielp met het bakken van uitsmijters. Toen vond ik dat heel normaal, maar achteraf besef ik hoe bijzonder het eigenlijk was om zo jong al te mogen meedraaien.” Wat begon als een onschuldige hobby groeide uit tot een passie. De geur van versgebakken brood, het geroezemoes van tevreden gasten en de bedrijvigheid van de keuken; het zat Frank al vroeg in het bloed. Hoewel hij van jongs af aan wist dat de horeca zijn wereld was, besloot hij dus op jonge leeftijd buiten het bedrijf van zijn vader om horeca-ervaring op te doen. “Mijn ouders vonden dat belangrijk en daar ben ik ze nog altijd dankbaar voor.”

Op mijn achtste stond ik al achter de bakplaat

Frank vertrok de wijde wereld in en leerde het vak bij enkele gerenommeerde namen in de Nederlandse horeca. Zo werkte hij onder meer bij het iconische Americain Hotel in Amsterdam, bij Spijs en later bij het Mövenpick Hotel. Ook het Carlton Square in Haarlem maakte gebruik van zijn kwaliteiten evenals Crown Plaza in Hoofddorp. Elk van die plekken had zijn eigen sfeer, stijl en standaard.

Waardevolle lessen

In het Americain leerde hij de kunst van gastvrijheid op hoog niveau, want alles moest tot in de puntjes kloppen. Bij Mövenpick, het Carlton Square en Crown Plaza kwam hij meer in aanraking met de internationale kant van de horeca: structuren, processen, teamwork op grote schaal. “Het waren stuk voor stuk waardevolle lessen die ik later in ons familiebedrijf kon toepassen”, vertelt Frank.

Terug naar de Neckerdijk

Na jaren van ervaring en groei kwam in 2013 het moment dat Frans en Tineke vonden dat het tijd werd voor Frank om terug te keren naar zijn roots. “We zaten midden in de megaverbouwing van het pand aan de Neckerdijk,” herinnert Frank zich. “Het was een spannende periode: alles stond op zijn kop, letterlijk en figuurlijk.”

Het voelde meteen weer als vertrouwd

Omdat het hoofdgebouw een grote bouwput was, begon Frank aan de overkant van het water, in het pand waar vroeger De Drie Zwanen was gevestigd, en waarin tegenwoordig restaurant Kriti zit. Eerst was er sprake van dat Spijkerman tijdelijk onderdak zou vinden aan de Koemarkt. De tekeningen lagen al klaar, maar desondanks ging dat plan niet door. Het werd uiteindelijk het pand aan de andere kant van de Sluisbrug. “Ik weet nog goed dat het in het begin wel een beetje behelpen was. Bovendien was het er ongelooflijk warm. Maar aan de andere kant voelde het wel meteen weer vertrouwd.”

Artikel gaat verder onder de video.

Machtig mooi en gezellig

Terugkijkend op 13 jaar werken bij Spijkerman Eten & Drinken zegt Frank dat hij nooit had verwacht dat het zo zou uitpakken. “Het is zo’n mooie tijd geweest. Ga maar na, het is altijd druk, de sfeer is altijd goed en als je ziet wat we allemaal extra gedaan hebben. Zo hebben we jaren achtereen met z’n allen schotels gemaakt. Dat vond ik altijd machtig mooi en gezellig om te doen. Vanwege drukte in het restaurant moesten we daar op een gegeven moment mee stoppen, maar leuk was het zeker. Daarnaast doen we de horeca bij de kortebaandraverij, Luilak in Purmer Noord, hebben we een groot evenement in Grootebroek van catering voorzien. Het is dus niet alleen de zorg voor de gasten aan de Neckerdijk, maar het gaat veel verder. Dat maakt het allemaal heel erg leuk en breed.”

Ontmoetingsplek

Spijkerman is altijd meer geweest dan een horecazaak. Het is een ontmoetingsplek, een begrip in de regio, een plek waar generaties gasten hun herinneringen delen. En dat geldt ook voor de familie zelf. “We zijn niet alleen collega’s, we zijn familie. Dat is soms intens, maar vooral mooi,” vertelt Frank. “We houden elkaar scherp, maar we weten ook precies wat de ander nodig heeft. Ik wil daar graag aan toevoegen dat Tineke, weliswaar op de achtergrond, hier een heel belangrijke schakel is.”

Ondanks de veranderingen door de jaren heen, van verbouwingen tot nieuwe concepten, is één ding altijd hetzelfde gebleven: de passie voor het vak. “Of je nu uitsmijters bakt of een groot evenement draait, het gevoel moet kloppen,” zegt Frank. “Dat is wat mijn vader mij leerde, en wat ik probeer door te geven.”

Toekomst met smaak

Dertien jaar na zijn definitieve terugkeer is Frank uitgegroeid tot een vaste waarde binnen het bedrijf. Zijn oog voor kwaliteit en zijn respect voor het verleden vormen de brug tussen generaties. “We blijven bouwen aan de toekomst, maar altijd met onze geschiedenis in gedachten,” zegt hij. “Het mooie aan een familiebedrijf is dat je werkt aan iets dat groter is dan jezelf. Dat besef maakt alles wat je doet bijzonder.”

Je werkt aan iets dat groter is dan jezelf

De jongen die ooit begon met het bakken van uitsmijters, staat nu in de keuken als chef-kok aan het roer. En hoewel de wereld om hem heen verandert, blijft één ding onveranderd: de liefde voor het vak en de trots op de naam Spijkerman.

Ome Henk Wessels behoorde tot het meubilair

We schrijven 1987. Boven het koffiehuis aan de Neckerdijk waren ook acht hotelkamers, die regelmatig werden verhuurd. In een van deze kamers woonde Henk Wessels, een bekende oud-Purmerender.

Ome Henk, zoals ze hem bij Spijkerman altijd noemden, behoorde in die tijd min of meer tot het meubilair. Hij was als een soort opa voor Maartje, Frank en Kick, de kinderen van Frans. “Ome Henk paste vaak op ons. En terwijl mijn ouders wilden dat ik op tijd in bed lag, mochten we bij ome Henk altijd actiefilms kijken”, weet Frank nog goed.

Ome Henk Wessels, die altijd voor het raam zat, zat op een zondagmiddag dood in zijn stoel. Hij leed aan acute leukemie.