De ‘Grande Dame’ van het Van Bach tot Beatles Koor

Door: Marc Tangel

Zingen deed ze al haar leven lang, maar bij voorkeur thuis of in één van de gelegenheidskoren die gedurende de arbeidzame jaren op haar pad kwamen. Ruim twintig jaar geleden hoorde ze van haar dochter dat Trias begon met een volwassenen koor en dat was voor de Rijswijkse Joke Koh het moment om toe te slaan: “Ik was toen al 70 jaar”, vertelt ze, “en dan kan je bij andere koren al niet meer terecht. Je bent dan te oud. Dit volwassenen koor van Trias is een cursusgroep en daar worden geen leden geweigerd. Dat was voor mij de kans om toch wat te gaan doen.” Joke herinnert zich die kennismakingsles nog goed. “De toenmalige dirigent, Marion, duwde mij een muziekstuk in de hand en zei ‘je mag gelijk meedoen.’ Vanaf dat moment ben ik gebleven.” 

Sociale Groep

Een beslissing waar ze nooit spijt van heeft gehad. “Het is gewoon een heel sociale groep. Iedereen helpt elkaar”, merkt de koorzangeres op. “Ik ben de laatste jaren vrij slechtziend geworden. Noten lezen lukt nog wel, maar letters zijn vaak te klein. Die vloeien in elkaar over. Gelukkig is er dan iemand die de tekst voor mij in grote letters uit tikt, zodat ik die liedjes toch kan oefenen. Ik kan gelukkig nog goed uit mijn hoofd leren.” 

Joke (vooraan, tweede van rechts) en de leden van het Van Bach tot Beatles Koor traden begin deze maand op in het Huis van de Stad. - Privéfoto

Het repertoire van het Van Bach tot Beatles Koor is zeer gevarieerd. Van Jacques Offenbach’s Barcarolle tot We All Stand Together van Paul McCartney, maar ook de Earth Song van Michael Jackson en Viva La Vida van Coldplay. “We zingen van alles”, aldus Joke, “maar over het algemeen is het repertoire toch wel swingend. Het hangt natuurlijk ook een beetje af van de dirigent. In het verleden hadden we een koorleider die vooral van canons hield. Daar ben ik niet zo gek op, maar je doet natuurlijk gewoon mee.”

Laagdrempelig

Dat ongedwongen is precies wat Joke zo waardeert aan het Van Bach tot Beatles Koor: “Ik vind het prettig dat Trias laagdrempelig is. Bij andere koren moet je vaak eerst auditie doen, omdat ze prestatiegericht zijn. Die doen mee met programma’s als ‘Korenslag’. Daarom hanteren ze ook een maximum leeftijdsgrens, iets wat wij niet hebben.” Als het aan Joke ligt, blijft ze de komende jaren dan ook vrolijk door zingen. “Zo lang ik word opgehaald”, voegt ze er als kanttekening aan toe. “In de zomer ga ik met licht van huis en kom ik nog redelijk voor het donker terug, maar als het weer winter wordt, ga ik niet in het duister naar de tram lopen, terwijl ik slecht zicht heb. Ook het idee om ‘s avonds om tien uur alleen op een tram te moeten wachten bedank ik voor, zelfs al zou ik nog kunnen zien. Het zijn rare tijden en ik ga het niet opzoeken, maar zo lang ik gehaald en gebracht word blijf ik zingen.”