Rijswijk van twee kanten: Lantaarntreffen

Column
Marc en Frans schrijven elkaar om de week een kattebelletje.
Marc en Frans schrijven elkaar om de week een kattebelletje. (Foto: DvE)

Nieuwsblad Rijswijk redacteuren Frans Limbertie en Marc Tangel schrijven elkaar om de week een kattebelletje. Deze week blikken ze terug op Dry January en de herplaatsing van de Wilhelminalantaarn.

Ha die Marc,

Met een flinke kopstoot nemen we afscheid van Dry January. Althans, wij hier in het westen. Voor het katholieke volksfeest onder de rivieren, beter bekend als carnaval, is het bierfeest inmiddels in volle gang. Normaal gesproken zuipen ze zich daar in in januari al volledig klem, maar veel Brabanders en Limburgers hebben zich met het oog op het grote slempfeest afgelopen maand ingehouden, heb ik begrepen. Je moet tenslotte toch een beetje in vorm zijn om zoiets aan te kunnen. Ook veel bekende Rijswijkers hebben afgelopen maand naarstig naar hun ‘moment of fame’ gezocht door publiekelijk te laten weten dat ze hun alcoholverbruik in de eerste maand van dit jaar op nul gingen zetten. We konden het allemaal lezen op de socials. Zo trots op die lui, ze doen het toch maar even. En zo makkelijk is dat niet, effe dat wijntje of biertje laten staan. Ik geef het je te doen. Het is soms echt afzien. Zo stonden er heel wat dorpsgenoten tijdens de Nieuwjaarsreceptie vorige maand aan de alcoholvrije bowl te nippen. Ook lekker. 

Laten we daarom afspreken dat we het deze zomer even flink gaan inhalen tijdens een zwoele avond in Rijswijk, waar we ons zullen verzamelen rondom de nieuwe plek van de Wilhelmina lantaarn. We brengen dan gezamenlijk een flinke toost uit op de lantaarn en op Hans Paping, de man die er jarenlang voor pleitte om dit grote culturele monument van Rijswijk een nieuwe bijzondere bestemming te geven. En het is ‘m gelukt, waarvan akte! Dus kom op burgemeester, u heeft vast nog wel ergens een erepenning liggen voor ‘onze held’. Paping verdient die wel. We gaan het binnenkort regelen. Ben jij er dan ook bij, Marc? Wel zo gezellig met een drankje erbij.


Beste Frans,

Nee, mijn januari verliep ook niet geheel droog. Maar liefst één hele fles wijn is er hier doorheen gegaan, verdeeld over drie avonden. Ik heb het zo af en toe tijdens het koken: als de pannetjes staan te pruttelen op het fornuis, bekruipt me ineens dat ‘nu zou ik wel een lekker wijntje lusten’ gevoel en dan daal ik af naar mijn rekjes onder de trap. En ja, zelfs met de vac-u-vin moet zo’n fles dan toch binnen vier dagen op. Zoiets overkomt me op onregelmatige basis een aantal keren per jaar. Laten we zeggen: twee handjes vol. En deze mate van gebruik heeft nooit geleid tot omstandigheden die tegen me gebruikt zouden kunnen worden, dus van mijn kant geen sappige verhalen, noch borstklopperij. 

Dat neemt natuurlijk niet weg dat ik altijd wel in ben voor een feestje en een zwoele avond onder Wilhelminalantaarn klinkt als een open invitatie voor een klassieke avond. Een soort Prinsengrachtconcert, maar dan aan het Ruysdaelplein. Met een lintje voor Hans Paping als spetterende finale en een gedicht van Tollens door Rick van der Rest als toegift. Dat wordt cultuur smullen! Ik trek er alvast een flesje bij open!